W poniedziałek, 4 października, w Tarnobrzegu upamiętniono żydowskich mieszkańców miasta, wypędzonych i wymordowanych przez Niemców w latach 1939 -1942. Na macewach na cmentarzu żydowskim złożono będące symbolami pamięci kamyki. Była też recytacja i krótki rys historyczny przekazany przez Tadeusza Zycha, dyrektora Muzeum Historycznego Miasta Tarnobrzega.

W uroczystości na cmentarzu żydowskim wzięła udział grupa młodzieży z tarnobrzeskiego Liceum Ogólnokształcącego im. M. Kopernika, a także tarnobrzescy miłośnicy historii. Po krótkiej opowieści T. Zycha dotyczącej historii tarnobrzeskich Żydów, młodzież zaprezentowała poezję żydowską, a potem złożyła symboliczne kamyki na macewach. To w tradycji żydowskiej odpowiednik zapalania zniczy na grobach.

Z kirkutu uczestnicy upamiętnienia żydowskiej społeczności miasta przeszli w okolicę budynku Miejskiej Biblioteki Publicznej, gdzie przed wojną mieściła się synagoga. Stamtąd udali się do Tarnobrzeskiego Domu Kultury, gdzie wykład o kulturze żydowskiej wygłosił Bartosz Duszyński z Muzeum Żydowskiego Galicja w Krakowie, a Studio Piosenki TDK zaprezentowało recital składający się z żydowskich melodii.

Termin upamiętnienia żydowskiej społeczności Tarnobrzega nieprzypadkowo przypada na początku października. 2 października 1939 roku, Niemcy zgromadzili żydowskich mieszkańców miasta i wygnali ich w stronę sowieckiej strefy okupacyjnej - w okolice Radomyśla nad Sanem. Marsz, podczas którego mordowano słabych i chorych, zakończyła makabryczna przeprawa przez San, podczas której utonęło wielu tarnobrzeskich Żydów. Tych, którzy uniknęli śmierci lub wypędzenia, zamknięto w gettcie, a potem, w latach 1940-1942 wymordowano w obozach koncentracyjnych. Śmierć poniosła też większość wypędzonych w 1939 roku. Część z nich, głównie elity intelektualne, Sowieci wywieźli na Sybir, resztę wymordowali Niemcy po zajęciu w 1941 roku terenów" zaboru sowieckiego".