Ulica, trotuar, obok kamienny mur. Grupa handlujących czymkolwiek biednie odzianych dzieci, siedzący na krześle akordeonista grający rzewne, przedwojenne piosenki, mały gazeciarz sprzedający "Ilustrowany Kurier Codzienny". Wszyscy oni mają na ramionach opaski z gwiazdą Dawida. Pomiędzy nimi przechadzają się butni mężczyźni w mundurach w kolorze feldgrau z groźnie wyglądającym wilczurem. Panowie życia i śmierci mówią po niemiecku, mają broń. Momentami czuć grozę… – to nie opis historii sprzed kilkudziesięciu lat, tylko plan zdjęciowy filmu „Ja, Korczak” kręconego przez ekipę ze Szkoły Podstawowej nr 10 w Tarnobrzegu.

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"6342"}

Czytaj w papierowym lub elektronicznym wydaniu

Tygodnika Nadwiślańskiego: