10 grudnia 2025 roku zapisze się złotymi zgłoskami w historii polskiej kultury i samego Rudnika nad Sanem. Tego dnia plecionkarstwo – jedna z najstarszych i najpiękniej pielęgnowanych tradycji rzemieślniczych, zostało oficjalnie wpisane na Reprezentatywną Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego Ludzkości UNESCO. To ogromne wyróżnienie nie tylko dla Polski, ale w szczególności dla Rudnika nad Sanem, miasta od pokoleń związanego z wikliniarskim rzemiosłem.

W New Delhi, gdzie odbyła się ceremonia wpisu, obecna była rudnicka delegacja:

• Tadeusz Handziak – Burmistrz Gminy i Miasta Rudnik nad Sanem,
• Anna Straub – Dyrektor Miejskiego Ośrodka Kultury,
• Jerzy Bigos – przedstawiciel depozytariuszy, prezes firmy „Hejs”, członek Korporacji Wikliniarskiej.

Z dumą odebrali oni potwierdzenie tego niezwykłego wyróżnienia, które dla Rudnika jest czymś więcej niż symbolem, to uhonorowanie wielopokoleniowej pracy, talentu i pasji lokalnych mistrzów wikliny. Wśród gości znaleźli się również przedstawiciele Stowarzyszenia Plecionkarzy Polskich z Łowicza i Nowego Tomyśla, delegaci Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Narodowego Instytutu Dziedzictwa oraz samorządowcy związani z regionami plecionkarskimi.

Plecionkarstwo – serce tradycji, wizytówka regionu

Od dziś polskie plecionkarstwo oficjalnie nosi miano dobra, które zasługuje na ochronę i promocję w skali globalnej. Dla Rudnika nad Sanem – niekwestionowanej stolicy polskiego wikliniarstwa, to moment historyczny, budzący wzruszenie i ogromną dumę.

Burmistrz Tadeusz Handziak podkreślił, że na sukces złożyła się praca wielu osób.

– To ogromne wyróżnienie dla Gminy i Miasta Rudnik nad Sanem. Sam wniosek o wpis wymagał wielu miesięcy pracy, ogromnego zaangażowania i konsekwencji. Chciałbym podkreślić, że to również efekt starań mojego poprzednika, Pana Waldemara Grochowskiego, który nadzorował przygotowanie dokumentacji i wspierał cały proces. Dzisiejszy sukces to wspólne dzieło wielu osób i instytucji. Nasza obecność na tak prestiżowym forum oznacza, że polska tradycja plecionkarska – tak silnie zakorzeniona w Rudniku nad Sanem, Nowym Tomyślu i Łowiczu – została zauważona, doceniona i uznana za dobro, które warto chronić i promować na całym świecie. To nie tylko powód do dumy, ale także ogromna szansa na dalszy rozwój rzemiosła, wzmocnienie lokalnej tożsamości oraz promocję naszej gminy na arenie międzynarodowej – relacjonuje z Indii Tadeusz Handziak, burmistrz Gminy i Miasta Rudnik nad Sanem.

To nie tylko powód do dumy, ale także ogromna szansa na dalszy rozwój rzemiosła, wzmocnienie lokalnej tożsamości oraz promocję naszej gminy na arenie międzynarodowej.

Podczas obrad przedstawiciele wielu państw wyrazili swoje uznanie dla polskiego dziedzictwa, podkreślając wyjątkową wartość i żywotność tradycji plecionkarskich.

Wpis na Listę UNESCO to nie tylko prestiż,  to także zobowiązanie do dalszego pielęgnowania i przekazywania tradycji. W Rudniku nad Sanem, miejscu gdzie wiklinę plecie się „od zawsze”, decyzja UNESCO ma wymiar szczególny. To potwierdzenie, że codzienna praca plecionkarzy, ich rzemiosło i pasja są ważne nie tylko lokalnie, ale dla całej ludzkości.

To wielki dzień dla nas, dla Polski i dla wszystkich, którzy wierzą w siłę rzemiosła, wspólnoty oraz pamięć o naszych korzeniach.

::addons{"type":"youtube","url":"https://youtu.be/vdnsmsPgZ74?si=boTPtEHw_oTOX-Ha"}