W Muzeum Polskiego Przemysłu Siarkowego w Tarnobrzegu można podziwiać wystawę „Przy Wiśle – Przy Siarce – pierwsze siarkowe osiedle mieszkaniowe 1955 – 1989” poświęconą tarnobrzeskiemu osiedlu Przywiśle.

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"9963"}

– To osiedle, zaprojektowane przez młody zespół Miastoprojektu Rzeszów kierowany przez Jerzego Noska, zupełnie nie przystawało do czasów socrealizmu. Bloki zbudowano w rozproszeniu, jako osobne budynki, zadbano o zieleń, naświetlenie wnętrz i wolną przestrzeń, a całość była kompleksem zawierającym wszystko, czego miało być potrzeba do życia – zaplecze kulturalne, handlowo – usługowe, edukacyjne, zdrowotne i rekreacyjne. Nawiązywało to do najlepszych tradycji koncepcji modernistycznych – mówi Beata Kotasiak – Wójcik, kierownik siarkowego muzeum będącego filią Muzeum - Zamek Tarnowskich w Tarnobrzegu.

Osiedle zamieszkali pracownicy rozwijającego się kombinatu siarkowego, w większości przyjezdni z całej Polski.

Tarnobrzeskie Przywiśle szybko okrzyknięto osiedlem wzrocowym, do Tarnobrzega przyjeżdżały wycieczki, żeby zobaczyć „osiedle – ogród”. Przykuło też uwagę ówczesnych decydentów, co nie wyszło mu na dobre. Jak wspomniała B. Kotasiak – Wójcik, w jego sprawie interweniował sam Wiesław Gomółka, który pochwalił pomysł, ale zarzucił, że mieszkania w blokach są zbyt duże jak na „potrzeby klasy robotniczej” (dotyczyło to m.in. dzisiejszego placu Tysiąclecia i ul. Narutowicza). Stąd mieszkania w później budowanych blokach, na Skalnej Górze i Wianku, były już mniejsze i dostosowane do „normatywu”).

Na ekspozycji znalazło się kilkanaście plansz ze zdjęciami z okresu powstawania Przywiśla, opisano też to, co było w tym miejscu „przed” wybudowaniem osiedla.

Otwarcie wystawy zgromadziło liczne grono mieszkańców Tarnobrzega, wśród których było wielu byłych i obecnych mieszkańców Przywiśla.

„Mimo niesprzyjających budownictwu mieszkaniowemu czasom udało się zrealizować projekt wybitny. Przywiśle do dziś zachwyca jako przemyślany projekt stworzony z myślą o jego mieszkańcach” – napisali twórcy wystawy, Beata Kotasiak – Wójcik i Jakub Szewc.

Jak zaznaczyła B. Kotasiak - Wójcik, z uwagi na brak miejsca w zabytkowym spichlerzu mieszczącym Muzeum Polskiego Przemysłu Siarkowego, twórcy wystawy musieli mocno ograniczyć swoje pomysłu dotyczące wystawy. Materiały będące w posiadaniu muzeum posłużą jednak do stworzenia kolejnych wystaw łączących się tematycznie z prezentowaną obecnie.

Wystawa w MPPS przy ul. Prof. Stanisława Pawłowskiego 14 będzie czynna do 30 marca 2026 roku.