Już po raz 206. mieszkańcy Staszowa i okolic wyruszyli na tradycyjną pielgrzymkę do Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Sulisławicach. Tegoroczne wydarzenie zgromadziło ponad 400 pątników, którzy podążają do jednego z najważniejszych miejsc kultu maryjnego w regionie.

    W roku 1820 mieszkańców Staszowa dziesiątkowała epidemia cholery. Choroba zbierała straszne żniwo. Zmarłych grzebano na cmentarzu za miastem. Nie widząc innej możliwości ratunku, zrozpaczeni ludzie wykonali duży drewniany krzyż i niosąc go na ramionach udali się do Sulisławic, gdzie znajduje się łaskami słynący obraz Matki Bożej Bolesnej. Działo się to po oktawie Bożego Ciała. Kordon sanitarny nie wpuścił pielgrzymów do wioski. Krzyż ustawiony został w miejscu, z którego po raz pierwszy pątnicy ujrzeli wieże kościoła w Sulisławicach, na tak zwanym Zgórsku. Przekazy głoszą, że od tamtego momentu, w Staszowie na cholerę nie umarł już nikt więcej.

Z licznie zachowanych przekazów wynika, że tradycji staszowskiego pielgrzymowania nie przerwały żadne zawirowania dziejowe. Nawet w czasie okupacji hitlerowskiej mieszkańcy miasta, nie zważając na ogromne ryzyko, pod osłoną nocy wędrowali pieszo do Sulisławic. Bez chorągwi, feretronów i śpiewu, ale z wiarą i przekonaniem, że trzeba kultywować to, co zaczęli ich pradziadowie.

Staszowska pielgrzymka wyrusza w drogę w sobotnie przedpołudnie. Do rogatek miasta odprowadzana jest przez liczne grono mieszkańców, którzy wychodzą na ulice również po to, by dzień później witać powracających z sanktuarium pątników.

 – W tym roku na trasę pielgrzymki wyruszyło około 430 osób  – mówi Piotr Mazur, główny organizator pielgrzymki. – Byli tacy, którzy pielgrzymowali po raz pierwszy, ale również pielgrzymkowi weterani, którzy do Sulisławic szli już przeszło 30 razy.          

Uczestnicy pielgrzymki docierają do Sulisławic wieczorem. Następnego dnia rano jest zazwyczaj uroczysta msza „staszowska”.

::news{"type":"see-also","item":"232683"}