Do końca lipca, na dziedzińcu Muzeum – Zamku Tarnowskich w Tarnobrzegu, można zobaczyć plenerową wystawę „Wołyń 1943. Ofiary, relacje, miejsca pamięci”, przygotowana przez Instytut Pamięci Narodowej.

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"9929"}

Ekspozycja składa się z kilkunastu dużych plansz, na których zawarto zgromadzoną przez IPN wiedzę o zbrodni, jaka dokonała się w 1943 roku na Wołyniu, gdzie ukraińscy nacjonaliści rozpoczęli czystki etniczne, które objęły później także inne rejony Kresów, a dziś są znane jako „zbrodnia wołyńska”.

Plansze przypominają miejsca ludobójstwa, do jakiego wówczas doszło, postacie ofiar i miejsca pamięci. Wystawę przygotował najwybitniejszy obecnie badacz zbrodni wołyńskiej, dr Leon Popek z oddziału IPN w Lublinie. Był on obecny na otwarciu wystawy, podobnie jak wiceprezes IPN Karol Polejowski.

Tarnobrzeskie muzeum jest drugim miejscem w Polsce, po Lublinie, gdzie prezentowana jest wystawa wołyńska. Nie ma w tym przypadku, tarnobrzeskie muzeum odgrywa ważną rolę w przywracaniu prawdy o zbrodni wołyńskiej. Dzieje się tak za sprawą odnalezionych w Tarnobrzegu bezcennych dokumentów stanowiących część archiwum profesor Urszuli Szumskiej, która w czasie II wojny światowej, na zlecenie władz podziemnych, zbierała i spisywała we Lwowie relacje uciekinierów z Wołynia i innych miejsc objętych ludobójczą akcją ukraińskich nacjonalistów.

Archiwum Urszuli Szumskiej, która przyjechała po wojnie do Tarnobrzega (w mieście znalazło schronienie wielu uciekinierów z Kresów) przeleżało ukryte w jednym z tarnobrzeskich domów aż do 2021 roku. Zostało odnalezione przy rozbiórce budynku i przekazane do tarnobrzeskiego muzeum. Dziś jest bezcennym materiałem pozwalającym pokazać skalę zbrodni do jakiej doszło na Wołyniu i konkretne ofiary.

W trakcie otarcia wystawy, zaprezentowano także film dokumentalny Katarzyny Osowskiej-Wołos „Zmarłych pogrzebać”.