Nie żyje Wiesław Myśliwski. Najwybitniejszy współczesny polski prozaik i dramaturg, związany z Sandomierzem, odszedł w wieku 94 lat.

Wiesław Myśliwski urodził się 25 marca 1932 roku w Dwikozach. Po II wojnie światowej uczęszczał do Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego w Sandomierzu, gdzie zdał maturę w 1951 roku. Następnie studiował filologię polską na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Debiutował w 1955 roku recenzją powieści E. de Greff „Noc jest moim światłem”. Pracował w Ludowej Spółdzielni Wydawniczej w Warszawie, był redaktorem naczelnym kwartalnika „Regiony” oraz dwutygodnika kulturalnego „Sycyna”.

Przez wiele lat przewodniczył jury konkursu – Ogólnopolskiej Nagrody im. Aleksandra Patkowskiego w Sandomierzu. W 2007 roku otrzymał honorowe obywatelstwo Sandomierza, a w grudniu ubiegłego roku – gminy Dwikozy.  

Był laureatem najważniejszych polskich nagród literackich, dwukrotnie zdobywając „Nike”. Autor powieści: „Nagi sad”, „Pałac”, „Kamień na kamieniu”, „Widnokrąg”, „Traktat o łuskaniu fasoli”, „Ostatnie rozdanie” i „Ucho Igielne”, a także dramatów: „Złodziej”, „Klucznik”, „Drzewo” i „Requiem dla gospodyni”. Jego utwory były adaptowane przez Ryszarda Bera, Wojciecha Marczewskiego, Kazimierza Dejmka i Izabellę Cywińską, a książki przetłumaczono na kilkanaście języków.

Dwikozy pojawiają się w powieści „Widnokrąg”, a Sandomierz – także w „Uchu Igielnym”. Tuż po wydaniu „Widnokręgu”, podczas spotkania w Dwikozach, pisarz przyznał: – Dwikozy – mój skrawek nieba i ziemi, ale także mój wielki świat, z którego wciąż płyną ożywcze soki w moją pamięć, w moją wyobraźnię, w moją krew. Stąd się wziąłem i tu zawsze jestem, nawet jeśli jestem gdzie indziej. Przeżyłem tu chwile wielkiego wzruszenia (…). Dziękuję po stokroć. Zawsze będę z ludźmi tej ziemi, z ich losem, bo to także mój los.

W Kronice Działu Literatury Muzeum Zamkowego Wiesław Myśliwski zapisał: „To w tej Ziemi, w tym pięknym Mieście bije źródło mojego pisarskiego świata. Toteż ilekroć tu jestem, mam wrażenie, jakby czas znikał, a dawność z teraźniejszością stawały się tym samym – może tak właśnie daje znać o sobie wieczność? I tylko w takich miejscach?”

25 marca pisarz obchodził 94. urodziny.