Pięć lat od śmierci dr. Janusza Kamockiego. W Sandomierzu odbędzie się spotkanie wspomnieniowe

W czwartek, 22 października, mija pięć lat od śmierci dr. Janusza Kamockiego, Honorowego Obywatela Miasta Sandomierza, patrioty i naukowca. Tego dnia na Cmentarzu Katedralnym przy grobie rodziny Kamockich, odbędzie się spotkanie modlitewno-wspomnieniowe.

Jak informuje Tadeusz Frańczak-Prochowski, sekretarz Zarządu Koła Miejskiego Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej w Sandomierzu, będzie to okazja do złożenia wiązanek kwiatów i zapalenia zniczy. Uczestnicy będą mogli również zobaczyć tablicę upamiętniającą Janusza Kamockiego, zamontowaną niedawno dzięki staraniom Agnieszki Frańczak-Szczepanek, radnej Sandomierza, oraz wsparciu finansowemu jego córki, Joanny Kamockiej.

Uczestnicy spotkają się o godz. 16.50 przy bramie nekropolii. Uroczystość przy grobie rozpocznie się o 17.   

Współorganizatorem wydarzenia jest Grzegorz Socha, wicemarszałek województwa świętokrzyskiego.   

Janusz Saryusz-Kamocki urodził się w Warszawie 2 sierpnia 1927 roku. Był synem Elżbiety i Gustawa Kamockich herbu Jelita, właścicieli majątku Podgaje w Mściowie (gmina Dwikozy) pod Sandomierzem.

Nauki pobierał w szkole powszechnej w Dwikozach, w Szkole Ćwiczeń w Sandomierzu, a w czasie okupacji na tajnych kompletach w gimnazjum w Sandomierzu. W 1946 zdał maturę w Liceum im. Marszałka Józefa Piłsudskiego (obecne Collegium Gostomianum).

W czasie okupacji niemieckiej działał w Narodowej Organizacji Wojskowej , a następnie po akcji scaleniowej w szeregach Armii Krajowej. Posługiwał się w tym czasie pseudonimami "Orcio" (w NOW) i "Mamut" (w AK). Po wojnie kontynuował działalność konspiracyjną w organizacji wojskowo-politycznej Narodowym Zjednoczeniu Wojskowym (pod pseudonimem „Eders”). W szkołach sandomierskich organizował konspiracyjną organizację młodzieżową (działając pod pseudonimem „001”). W okresie PRL również prowadził działalność opozycyjną antykomunistyczną i był więźniem politycznym. W 1980 r. zaangażował się w tworzenie struktur „Solidarności”. Inicjował również powstanie ugrupowania „Zamek”, które nawiązało łączność z Rządem RP na Uchodźstwie.

W III RP otrzymał stopień wojskowy podpułkownika.

Ukończył etnografię na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz studia dyplomatyczne w Szkole Nauk Politycznych przy Wydziale Prawa UJ.

Od 1952 aż do przejścia na emeryturę pracował w Muzeum Etnograficznym w Krakowie, kierując działem etnografii pozaeuropejskiej. Był również wykładowcą akademickim. W 1964 r. uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Dr Janusz Saryusz-Kamocki był muzealnikiem i etnografem, zajmował się badaniami związanymi głównie z problematyką kostiumologii ludowej oraz zasięgów grup etnograficznych. Z żoną Marią Kamocką z Gierowskich prowadził badania etnograficzne nad strojem sandomierskim, których wynikiem była praca ,,Strój sandomierski.” Stworzyli również skrypt dla przewodników Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego „Z zagadnień etnografii województwa krakowskiego”. Prowadził badania etnograficzne na terenie Polski, Czechosłowacji, a także w różnych rejonach Azji.

Do zbiorów Muzeum Zamkowego w Sandomierzu przekazał ponad półtora tysiąca pamiątek rodzinnych.

Był członkiem Komisji Etnograficznej PAN, Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego, Towarzystwa Naukowego Sandomierskiego, Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej oraz wielu innych. W 2016 r. otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Sandomierza.

Został wyróżniony licznymi odznaczeniami (m.in. Krzyż Kampanii Wrześniowej, Krzyż AK, Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Orderu Krzyża Niepodległości, Krzyż Wolności i Solidarności). Był także odznaczony medalami kombatanckimi: Honorową Odznaką Żołnierza AK Korpusu „Jodła”, odznaką Armii Krajowej przyznawaną za udział w Akcji „Burza”, odznaką Weterana Walk o Wolność, Krzyżem Walki o Niepodległość oraz Krzyżem Więźnia Politycznego.