Bożydar w gminie Dwikozy ma już 750 lat. Mieszkańcy uczcili jubileusz [ZDJĘCIA]

750-lecie istnienia swojej wioski świętowali dziś (w niedzielę 6 września) mieszkańcy Bożydaru w gminie Dwikozy. W 1276 roku pojawiła się pierwsza pisana wzmianka o tej miejscowości. Społeczność uczciła wyjątkowy jubileusz, fundując pamiątkową tablicę.

Uroczystość, zorganizowana przy świetlicy wiejskiej, zgromadziła władze powiatu i gminy, przedstawicieli różnych instytucji oraz licznych mieszkańców.

::photoreport{"type":"see-button","item":"13235"}

Dwie daty na tablicy

Obchody rozpoczęła msza święta, odprawiona przez ks. Andrzeja Barańskiego, proboszcza parafii pw. św. Andrzeja Boboli i św. Antoniego Pustelnika w Dwikozach, oraz ks. Michała Grochowinę, oficjała Sądu Biskupiego.

Dla upamiętnienia jubileuszu w ścianę świetlicy wiejskiej wmurowano pamiątkową tablicę ufundowaną przez społeczność Bożydaru. Widnieją na niej dwie daty – 1276 i 2026. Tablica została poświęcona i uroczyście odsłonięta.

Żyją zgodnie

– Mamy kanalizację, wodociąg, gaz oraz miejsce spotkań. Działa Koło Gospodyń Wiejskich, które reprezentuje naszą wieś na dożynkach czy Święcie Pomidora w Dwikozach, a także organizuje lokalne wydarzenia. Wydaje mi się, że mieszkańcom żyje się tutaj dobrze i wygodnie. Jesteśmy także zgodną społecznością – powiedziała Maria Łukasiewicz, sołtyska Bożydaru.

W Bożydarze mieszka około 250 osób. Najstarszy mieszkaniec ma 96 lat, a najmłodszy około roku.

Jak przyznała Maria Łukasiewicz, największym oczekiwaniem mieszkańców jest remont zniszczonej drogi powiatowej.

Starosta Marcin Piwnik, gratulując jubileuszu, złożył przyrzeczenie, że droga zostanie wyremontowana. Gratulacje przedstawicielom rady sołeckiej przekazali również pozostali zaproszeni goście.

Podczas uroczystości odbyła się również część artystyczna. Na uczestników czekał poczęstunek przygotowany przez miejscowe Koło Gospodyń Wiejskich.

750 lat od pierwszej wzmianki 

Zbigniew Tarłowski, autor książki o Bożydarze, przypomniał, że miejscowość pojawiła się na historycznej mapie Polski w 1276 roku, za sprawą dokumentu wydanego przez kancelarię księcia krakowskiego i sandomierskiego Bolesława V Wstydliwego i jego żony Kunegundy.

– Ma on niezwykle istotne znaczenie dla nas, ponieważ wymienia Bożydar po raz pierwszy jako własność kościelną – kościoła Najświętszej Maryi Panny w Sandomierzu, podniesionego w 1191 roku do rangi kolegiaty. Nie wiadomo, kiedy dokładnie stał się jego własnością Kościoła. Mogło to nastąpić między 1191 a 1276 rokiem – mówił Zbigniew Tarłowski.

Najwcześniejszy opis Bożydaru znajdujemy u Jana Długosza. Kronikarz pisał o Bożydarze: „ostały się po powodzi cztery łany kmiece”. Wspominał również o tym, czego już wówczas nie było – okazałym dworze, rozległym folwarku, ogrodach, łąkach i lasach. Powódź zniszczyła ten majątek prawdopodobnie w latach 20. lub 30. XV wieku.

Związek między Bożydarem a Kościołem przeciął ukaz carski z 1865 roku.

Jedna z hipotez dotyczących pochodzenia nazwy miejscowości, przedstawiona przez Stanisława Malarza, współautora książki o Bożydarze, wiąże ją z kataklizmem. O niezatopionym skrawku ziemi mieszkańcy zaczęli mówić, że został podarowany przez Boga jako miejsce ocalone przed żywiołem. Za trafnością tej interpretacji może przemawiać fakt, że jeszcze w drugiej połowie XIX stulecia w dokumentach pojawiał się zapis „Boży Dar”.