W sobotę, 20 czerwca, na placu Antoniego Surowieckiego w Tarnobrzegu odbyły się uroczystości upamiętniające dwie ważne dla miasta postaci – ks. prałata Michała Józefczyka oraz Juliusza Tarnowskiego. W tym roku przypada 10. rocznica śmierci legendarnego duchownego oraz 163. rocznica śmierci młodego powstańca styczniowego. Wydarzenie połączyło mieszkańców, samorządowców, duchowieństwo i młodzież we wspólnej refleksji nad historią, patriotyzmem i służbą drugiemu człowiekowi.  

::photoreport{"type":"see-button","item":"12548"}

O znaczeniu Juliusza Tarnowskiego przypomniał Dariusz Bożek, dyrektor tarnobrzeskiej Delegatury Kuratorium Oświaty w Rzeszowie. Podkreślił, że młody dziedzic Dzikowa, choć mógł prowadzić spokojne życie ziemianina, zdecydował się zaangażować w walkę o niepodległość.

– Juliusz Tarnowski od początku przygotowywany był do zarządzania rodowym majątkiem. Studiował w Krakowie i Wiedniu, kształcił się także w szkole rolniczej. Los jednak napisał dla niego inny scenariusz. Gdy wybuchło powstanie styczniowe, ruszył do walki, choć miał świadomość, jak niewielkie są szanse na zwycięstwo – mówił Dariusz Bożek.

Przypomniał, że Tarnowski zorganizował własny oddział powstańczy, który przekroczył granicę Królestwa Polskiego w czerwcu 1863 roku. Zginął 20 czerwca pod Komorowem, mając zaledwie 23 lata.

Dariusz Bożek odniósł się także do postaci ks. Michała Józefczyka, nazywając go człowiekiem, który „walczył” w zupełnie inny sposób – budując wspólnotę i świątynie w trudnych realiach PRL.

– Gdy przybył na Serbinów w 1979 roku, nie było tam kościoła, ale była potrzeba stworzenia wspólnoty. Potrafił jednoczyć ludzi, budować nie tylko mury, ale przede wszystkim więzi międzyludzkie – podkreślił.

Jak zaznaczył, ks. Józefczyk przez lata angażował się także w pomoc najbardziej potrzebującym, tworząc miejsca wsparcia dla bezdomnych, ubogich i opuszczonych.

Wiceprezydent Tarnobrzega Kamil Kalinka mówił z kolei o osobistym wymiarze pamięci o duchownym.

– Ks. Michał posługiwał się prostym, ale niezwykle mocnym językiem. Potrafił dotrzeć do każdego – dzieci, dorosłych i starszych. Najczęściej przypominał, że Bóg kocha człowieka bez względu na jego słabości. I sam żył zgodnie z tym przesłaniem – mówił.

Jak dodał, ks. Michał Józefczyk był człowiekiem, na którego można było liczyć w najtrudniejszych momentach życia.

– Wiele osób po jego śmierci mówiło, że był świętym człowiekiem. I ja do dziś należę do tych, którzy tak uważają – zaznaczył Kamil Kalinka.

Dyrektor Zespołu Szkół Katolickich Joanna Szmuc przypomniała, że pamięć o założycielu szkoły jest wciąż żywa, a symbolem tej pamięci pozostaje słynny trabant ks. Michała, którym duchowny przewoził materiały budowlane na kolejne inwestycje.

– Pamiętamy go jako człowieka modlitwy, ogromnej pracowitości i niezwykłej wrażliwości na ludzkie cierpienie. Pozostawił po sobie trwały ślad nie tylko w krajobrazie miasta, ale przede wszystkim w sercach ludzi – mówiła.

Podczas swojego wystąpienia zaapelowała również o wsparcie zbiórki na budowę nowej windy w Domu Matki Teresy z Kalkuty – jednym z dzieł ks. Michała Józefczyka.

Po wystąpieniach nastąpiła część artystyczna przygotowana przez uczniów Publicznej Katolickiej Szkoły Podstawowej oraz Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego.