Na dworcu kolejowym w Sandomierzu odbyła się uroczystość upamiętniająca ofiary pierwszych bombardowań niemieckich na miasto. Dokładnie 86 lat temu, 3 września 1939 roku, spadły tu bomby Luftwaffe. 

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"10283"}

– Wojna zawitała do Sandomierza bestialskim nalotem na dworzec kolejowy. Według niektórych źródeł zginęło wtedy 27 osób, w tym 12 kolejarzy – ojców, mężów, synów i braci. Ich jedyną winą było to, że znaleźli się w niewłaściwym miejscu i czasie, pod bombami hitlerowskich samolotów – mówił burmistrz Paweł Niedźwiedź.

 Andrzej Bolewski, przewodniczący rady miasta, inicjator rocznicowych obchodów  podkreślił, że naszym  obowiązkiem jest pamięć o tamtym tragiczny czasie i jego ofiarach. Przypomniał, że wśród zabitych byli również żołnierze jadący na front i cywile. – Przeżywam tę uroczystość także osobiście, ponieważ z dworcem kolejowym związani byli moi bliscy – mama i dziadkowie – podkreślił.

W obchodach wzięli udział m.in. przedstawiciele lokalnych władz, służb mundurowych, uczniowie sandomierskich szkół oraz zuchy i harcerze. – Od tego miejsca, które jest częścią naszej małej ojczyzny, rozpoczęła się wojna w Sandomierzu. Musimy o tym pamiętać – to nasza historia i tożsamość. Nie mogło nas tu zabraknąć – zaznaczyła druhna Paulina Grębowiec-Kowalska z 17 WDH „Sandomiria”.

Pod tablicą upamiętniającą ofiary złożono kwiaty i zapalono znicze. Modlitwie w intencji poległych przewodniczył ks. Marcin Polak, wikariusz parafii pod wezwaniem Matki Bożej Królowej Polski. Na zakończenie uroczystości zabrzmiał utwór „Śpij kolego”.