Sandomierz na literackiej mapie świata. Sukces „Ucha Igielnego” Wiesława Myśliwskiego w angielskim przekładzie

„Ucho Igielne”, sandomierska powieść Wiesława Myśliwskiego, znalazła się wśród najlepszych dzieł przetłumaczonych w ubiegłym roku na język angielski. Zestawienie przygotował amerykański dziennik „Financial Times”.

Tytuł książki nawiązuje do dawnej Furty Dominikańskiej, zwanej Uchem Igielnym, znajdującej się w murach obronnych Sandomierza. W powieści Myśliwskiego to wąskie, średniowieczne przejście staje się miejscem refleksji, spotkań oraz symbolicznego „przejścia przez życie”.

„Niektórzy, doszedłszy do Ucha Igielnego, przystawali, jak gdyby po połowie życia, bo przeważnie wtedy nachodzą nas pierwsze lęki przed przyszłością i zaczyna się człowiek oglądać za przeszłością. A Ucho Igielne znajdowało się mniej więcej w połowie schodów” – pisze autor.

Oto kolejny fragment książki: „Biegłem przez tę dawną, dziką, zieloną dolinę do Ucha Igielnego. Stał już na brzegu tych spadzistych schodów, stukał laską w schodek poniżej, sprawdzając, o ile głębiej musi teraz zstąpić niż poprzednim razem. Jak można być takim starym, pomyślałem, a nawet zezłościło mnie to. W jego wieku już mało co ze świata zostaje, więc gdzie on idzie, po co?”

Sandomierz, miasto młodości wybitnego prozaika, stanowi tło poruszającej medytacji nad ludzkim losem, pamięcią i historią, a także zagadkowością intymnych relacji i tajemnicą spotkania młodości ze starością. W powieści pojawiają się mieszkańcy miasta, również osoby autentyczne.

W październiku ubiegłego roku „Ucho Igielne” ukazało się w Stanach Zjednoczonych nakładem wydawnictwa Archipelago Press pod tytułem „Needle’s Eye”, w tłumaczeniu Billa Johnstona. Jest to trzecia powieść Wiesława Myśliwskiego w przekładzie na język angielski.

Ángel Gurría-Quintana na łamach „Financial Times” pisał: „Historia i osobiste doświadczenia łączą się w tej sugestywnej, wielowarstwowej eksploracji działania pamięci – zarówno zbiorowej, jak i indywidualnej.”

Dzieło Wiesława Myśliwskiego spotkało się z uznaniem także innych amerykańskich mediów. „New York Review Books” napisało: „Ostatnia powieść Wiesława Myśliwskiego jest osobistą epopeją, napisaną jednak w najmniejszej możliwej skali. Jej narrator, sędziwy historyk średniowiecza, żyje otoczony obrazami z przeszłości. Myśliwski stworzył swoją własną odę do utraconego czasu, nielinearną, kameleoniczną medytację nad półwieczem życia w Polsce, jakie trudno odnaleźć w zapisach historycznych.”

„Publishers Weekly” zauważyło: „Labiryntowa najnowsza powieść Myśliwskiego rozlicza się ze śmiertelnością i historią Polski. Rozwijając się w elokwentnym, powolnym monologu, powieść utrzymuje intymny nastrój, nawet gdy narrator rozmyśla nad kwestiami egzystencjalnymi. Fani literatury modernistycznej znajdą tu wiele powodów do podziwu.”

Brock Covington („The Active Mind”) dodał: „Niechęć Myśliwskiego do wymieniania imion bohaterów tworzy wszechwiedzącą, bezosobową narrację, która porywa czytelników, chwilami niepewnych, kto i kiedy, ale delektujących się lawiną wspomnień… Osie czasu są ułożone warstwami jak obrazy Eschera, łącząc początki i końce, wyrażając zarówno jedność, jak i ciągłość natury.”

Wiesław Myśliwski jest honorowym obywatelem Sandomierza. Niedawno honorowe obywatelstwo przyznała mu gmina Dwikozy, gdzie się urodził.      

[ZT]227970[/ZT]

[ZT]225647[/ZT]

[ZT]161259[/ZT]