Kopalnia Siarki „Jeziórko” zlokalizowana na terenie gminy Grębów (pod Tarnobrzegiem) została uruchomiona w 1967 roku. 8 sierpnia 2001 roku wyłączono ostatnią działającą sterownię eksploatacyjną.

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"3748"}

Do złoża dostarczano odwiertami pod ciśnieniem przegrzaną wodę o temperaturze około 160 stopni C (w temperaturze 100 °C woda staje się parą, jednak utrzymywana w odpowiednich warunkach może pozostawać cieczą), na powierzchnię wypływała płynna siarka. Pierwszą tonę siarki w Jeziórku wydobyto 11 lipca 1967 roku.

Kopalnia, która przez długie lata dynamicznie się rozrastała, pochłaniając coraz to nowe tereny. Wizualnie kojarzyła się z filmami science fiction – tryskające spod ziemi gejzery płynnej siarki, wydostające się z gleby kłęby pary wodnej, kilometry izolowanych aluminiową blachą rurociągów dostarczających przegrzaną wodę, skomplikowane metalowe konstrukcje – to wszystko sprawiało niesamowite wrażenie.

Cechą charakterystyczną kopalni w Jeziórku był również zapach – dojmujący odór zgniłych jaj, czyli zapach siarkowodoru. Co ciekawe, doświadczeni górnicy twierdzili, że „jak śmierdzi to dobrze” , bowiem oznaczało to, że stężenie siarkowodoru jest dopuszczalne (siarkowodór staje się niewyczuwalny w stężeniach niebezpiecznych dla zdrowia i życia, bowiem natychmiast poraża nerw węchowy).

Łącznie, w czasie eksploatacji Kopalni Siarki "Jeziórko", wydobyto tu 74 miliony ton siarki. Żeby to osiągnąć, przez ponad 8000 otworów eksploatacyjnych wtłoczono do złoża 829 mln metrów sześciennych wody technologicznej.

W czasach swojej świetności była to najbardziej dochodowa z kopalń Tarnobrzeskiego Zagłębia Siarkowego.

Eksploatacja złóż siarki w Jeziórku spowodowała wysiedlenie mieszkańców wsi Jeziórko. Miała ona historię sięgającą 1700 roku. Wieś została zniszczona w czasie II wojny światowej, a następnie odbudowana. Liczyła ponad 200 numerów, miała swój klub sportowy, dom ludowy, sklep, szkołę i remizę.

Wysiedlenie Jeziórka trwało etapami, w miarę rozrastania się kopalni siarki. Rozpoczęło się na przełomie 1973/74 roku, zakończyło w 1995 roku. Większość mieszkańców przeprowadziła się do Tarnobrzega i miejscowości powiatu tarnobrzeskiego, a także na teren powiatu stalowowolskiego.

Spadek cen siarki, spowodowany w głównej mierze zalaniem rynków siarką pochodzącą z odsiarczania ropy, sprawił, że wydobycie siarki rodzimej stało się nieopłacalne. 8 sierpnia 2001 wyłączono ostatnią działającą sterownię eksploatacyjną, a 17 grudnia 2001 roku podjęto decyzję o likwidacji kopalni „Jeziórko''

Wydobycie zatrzymano w 2001 roku, ponieważ stało się nieopłacalne – ceny siarki na światowych rynkach spadły ze względu na pozyskiwanie tego surowca z odsiarczania spalin.

Kopalnia w Jeziórku była największą otworową kopalnią na świecie.

O tym, że kiedyś prowadzone było tu wydobycie siarki, przypominają właściwie tylko nieliczne pozostałości rurociągów, którymi na pola górnicze dostarczana była para wodna.

::news{"type":"see-also","item":"200544"}